إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

  • تأملی بر تاریخ سیاسی معاصر ایران، مواجهه‌ای تلخ با پدیده‌ای شالوده‌افکن است که می‌توان آن را «امتناعِ ساختاری از پذیرش بحران » نامید. این عارضه، نه یک خطای محاسباتی گذرا در ساحتِ تدبیر، بلکه یک سازوکارِ دفاعی روانی و دسته‌جمعی است که در ژرفای لایه‌های رسوب‌کرده فرهنگ سیاسی این مرزوبوم ریشه دارد.

    نویسنده:
    مجید محمدشریفی